۱۳۹۱ آذر ۳, جمعه
چالشهای رسانه دیجیتال در ایران | مرگ سهراب و فقدان نوشدارو
حضور اینترنت در میان ایرانیان بیست ساله شده
است. زمانی که در یک مرکز دانشگاهی اولین ایمیل ارسال شد، هنوز هر بقچهای زیر میز
تلویزیون نشان از یک دستگاه ویدیو بود که همچون میوهای شیرین و ممنوع، خودش و
فیلمهایش در شهر جابهجا میشدند، کرایه میرفتند و خرید و فروش میشدند. تجربه
ویدیو و روبرو شدن سیاستگزاران فرهنگی ایران، با پدیدهای جدیدی به نام ویدیو
تجربه پرحاشیهای بود. در نهایت هم زمانی که فرهنگ ویدیو غالب شده بود و سیاستهای
کنترلی آن شکست خورده به حساب میآمدند، مسئولان فرهنگی به این نتیجه رسیدند که برای
مدیریت آن باید تولید محتوای جایگزین را در پیش بگیرند و برخوردهای صرفا قهری و
قضایی در حوزه فرهنگ دردی را دوا نمیکند، به همین دلیل هم چند شرکت تولید و
تامین محتوا برای شبکه خانگی به راه افتادند.
تجربه ویدیو، هرچند با هزینه بسیاری به دست آمد
اما بعدتر از آن استفاده نشد. این تجربه نخستین تجربه رویارویی با محتوای غیر رسمی
در حوزه فرهنگ بود که محتوا در گسترهای وسیع و برای مخاطب عام تولید و تهیه شده
بود. در نهایت زمانی راه برخورد قهری از میان گزینهها خارج شد که حریف بازی را
برده بود و دور افتخارش را هم زده بود.
حال سئوال اینجاست که آیا تجربه ویدیو در حوزه
محتوای دیجیتالِ آنلاین که گستره و دسترسی به آن بدون مرز است، در حال تکرارشدن
است؟
۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۱, چهارشنبه
ایجاد فضای جدید رسانهای/ گفتوگویی درباره روزنامهنگاری شهروندی
رداخت به ابعاد مختلف این روزنامه نگاری، تاثیرات و چالش های پیش روی آن در گفتگویی با پدرام الوندی، روزنامه نگار و کارشناس رسانه به بحث گذاشته است که مشروح آن در ذیل می آید.
(گفت و گو با دبیرخانه رسانه و آموزش شهروندی)
س- تعریفی که از روزنامه نگاری شهروندی در محافل علمی می شود چیست و این تعریف چه تفاوتی هایی را برای این نوع از روزنامه نگاری در مقایسه با انواع سیاسی، فرهنگی و ... روزنامه نگاری قائل است؟
ج- روزنامه نگاری شهروندی در حقیقت مشارکت شهروندان عادی در تولید محتوای رسانه ای است این مشارکت می تواند در چارچوب رسانه های بزرگ باشد یا نظر گذاشتن در شبکه های خبری یا گفتگوی زنده تلفنی یا از طریق رسانه های متعلق به شهروندان ارائه گردد.
اما جامع ترین تعریفی که می توان برای آن ارائه کرد عبارت است از: مشارکت شهروندان در تولید محتوای رسانه ای؛ که این بهترین تعریفی است که ابعاد مختلف این نوع از روزنامه نگاری را در برمی گیرد.
در بیان تفاوت آن با دیگر اقسام روزنامه نگاری نمی توان این نوع خاص را با ژانرهای دیگر روزنامه نگاری همچون سیاسی، فرهنگی و اجتماعی مقایسه کرد؛ روزنامه نگاری شهروندی همچون روزنامه نگاری حرفه ای دارای اقسام متنوعی است بدین معنا که همچون عرصه فرهنگ در نوع حرفه ای در شیوه شهروندی نیز آنچه در حوزه فرهنگ مغفول مانده و یا رسانه ها به دلیل سیاست های خاص به آن نپرداخته اند از مجرای روزنامه نگاری شهروندی مورد توجه قرار می گیرد و یا اگر تعلقات و سنن برخی از گروه های فرهنگی خاص در رسانه های اصلی پرداخته نشود روزنامه نگاری شهروندی به میدان آمده و با راه اندازی رادیوی اینترنتی، وبلاگ و یا سایت خبری درباره این گونه و باور فرهنگی سخن می گوید. در سایر عرصه های سیاسی، اجتماعی و ... نیز این مهم صادق است.
اشتراک در:
پستها (Atom)