يادی از آقای علی صدر

خانه مرحوم صادق طباطبایی، به رسم هر خانه‌ای که کسی در آن فوت کرده است، محل رفت و آمدهای خانوادگی (و البته سیاسی) است. میان عکس‌هایی که سایت جماران گذاشته بود این عکس نظرم را گرفت. پیرمرد گریان سمت چپ، آقای علی صدر،‌فرزند دوم آیت‌الله سیدصدرالدین صدر و برادر بزرگتر امام موسی صدر (آقا رضای صدر فرزند ارشد بود). دایی صادق و فاطمه طباطبایی. شاهد حاضر رویدادهای بسیاری در سال‌های اخیر که کمتر حاضر می‌شود خاطره‌ای بگوید یا حرفی بزند.
خدا به ایشان هم تسلی و آرامش بدهد.

درگذشت آقای خاص

مرحوم صادق طباطبایی مصداق «آقای خاص» در جمهوری اسلامی بود. روایتش از تاریخ معاصر مخصوص خودش بود و به نوعی راوی روایت‌های سوم بود. تصویرش از امام خمینی هم با ابراهیم یزدی و هم با احمد جنتی فرق داشت و همین او را مهم می‌کرد. صادق طباطبایی صدایی بود که کمتر شنیده می‌شد برای همین همیشه جذاب بود.
***
برای من ارتباطات‌خوانده هم صادق طباطبایی یک پدیده خاص بود. هم‌صدای انتقادی‌های ضد تلویزیون مثل پستمن بود. هم تکنوپولی را ترجمه کرده بود و هم «ظهور ماهواره، افول فرهنگ» را نوشته بود. چهار پنج جلدی کتاب در این حوزه داشت و دوسه سالی یک‌بار در دانشکده ما می‌آمد و دراین‌باره حرف می‌زد.
***
تصویر سومم از او مربوط به مؤسسه صدر و اتکای همیشگی مؤسسه به او بود. پشتوانه‌ای که کمتر دیده می‌شد.
***
درگذشت او را به همه رفقای صدری‌ام تسلیت می‌گویم.
***
چهارسال قبل- نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال- غرفه مؤسسه امام موسی صدر، همراه با عادل محمدحسینی عزیز، میزبان صادق طباطبایی بودیم.