يادی از آقای علی صدر

خانه مرحوم صادق طباطبایی، به رسم هر خانه‌ای که کسی در آن فوت کرده است، محل رفت و آمدهای خانوادگی (و البته سیاسی) است. میان عکس‌هایی که سایت جماران گذاشته بود این عکس نظرم را گرفت. پیرمرد گریان سمت چپ، آقای علی صدر،‌فرزند دوم آیت‌الله سیدصدرالدین صدر و برادر بزرگتر امام موسی صدر (آقا رضای صدر فرزند ارشد بود). دایی صادق و فاطمه طباطبایی. شاهد حاضر رویدادهای بسیاری در سال‌های اخیر که کمتر حاضر می‌شود خاطره‌ای بگوید یا حرفی بزند.
خدا به ایشان هم تسلی و آرامش بدهد.

درگذشت آقای خاص

مرحوم صادق طباطبایی مصداق «آقای خاص» در جمهوری اسلامی بود. روایتش از تاریخ معاصر مخصوص خودش بود و به نوعی راوی روایت‌های سوم بود. تصویرش از امام خمینی هم با ابراهیم یزدی و هم با احمد جنتی فرق داشت و همین او را مهم می‌کرد. صادق طباطبایی صدایی بود که کمتر شنیده می‌شد برای همین همیشه جذاب بود.
***
برای من ارتباطات‌خوانده هم صادق طباطبایی یک پدیده خاص بود. هم‌صدای انتقادی‌های ضد تلویزیون مثل پستمن بود. هم تکنوپولی را ترجمه کرده بود و هم «ظهور ماهواره، افول فرهنگ» را نوشته بود. چهار پنج جلدی کتاب در این حوزه داشت و دوسه سالی یک‌بار در دانشکده ما می‌آمد و دراین‌باره حرف می‌زد.
***
تصویر سومم از او مربوط به مؤسسه صدر و اتکای همیشگی مؤسسه به او بود. پشتوانه‌ای که کمتر دیده می‌شد.
***
درگذشت او را به همه رفقای صدری‌ام تسلیت می‌گویم.
***
چهارسال قبل- نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال- غرفه مؤسسه امام موسی صدر، همراه با عادل محمدحسینی عزیز، میزبان صادق طباطبایی بودیم.

یک فرضیه درباره طراحی انتخاباتی دلواپس‌ها

چرا وزیر بهداشت نقطه کانونی تمرکز مخالفان دولت است؟
پاسخش به یک حقه انتخاباتی ساده باز می‌گردد. موفقیت کلیدی و مردمی روحانی در داخل حول بهداشت و سلامت بوده است. در کل‌کل‌های انتخاباتی برای زیرسؤال بردن یک اقدام موفق رقیب (که دست‌کم خودش می‌گوید موفق بوده است) سه راه وجود دارد:
1- اصل آن اقدام موفق زیر سؤال برود که اینکه بگوییم انجام نشده است وشعارش داده شده است.
2- اینکه اصل اقدام را بپذیریم ولی درباره مفید بودنش تردید کنیم
3- اینکه اصالت آن را زیرسؤال ببریم و بگوییم این اقدام موفق نتیجه مؤلفه‌های دیگری بوده است.
***
اقدامات دولت در حوزه بهداشت و سلامت قابل کتمان نیست و ارزش‌گذاری مثبتی هم از سوی جامعه داشته است به همین دلیل راه حل سوم مورد توجه قرار می‌گیرد؛ اینکه همه جا جار بزنیم: همه اینها نتیجه توانمندی‌های وزیر بهداشت بوده است.
***
ابزار عملی این‌کار در رسانه‌های دلواپس چه بوده است:
1ح برجسته‌سازی فوق‌العاده او نسبت به سایر وزرای کابینه ( مثلا در یک دوره زمانی کوتاه تمام رسانه‌های اصولگرا با او مصاحبه کردند).
2- فاصله‌گذاری میان او و سایر اعضای کابینه: که بهانه‌اش باید جور شود. یک‌بار سرسیگار با تعمت‌زاده و یک‌بار سر ریزگردها با ابتکار و همینطور گام به گام
و در نهایت در بزنگاه مورد نیاز جداکردن وزیر از آقای روحانی و روکردن او به عنوان ناجی مردم با انبوهی از افتخارات
***
پی‌نوشت تاکیدی: اصلا و ابدا منظورم این نیست که خود ایشان در چنین طراحی‌ای نقش دارند و برنامه‌ای در کار است. اما دست‌کم می‌توان حدس زد که چنین طراحی‌ای شده است. الله اعلم.